|
|
|
|
|
|
|
|
||||||
|
Wat is de viool toch een prachtig instrument. Zeker in de handen van Ksenia Beltiukova, de 23-jarige violiste die samen met pianist Vital Stahievitch een schitterend recital gaf in de Kleine Zaal van de Philharmonie. Haar techniek is perfect. Vooral haar sublieme stokvoering valt op. Ze gebruikt elke centimeter van de strijkstok om iedere denkbare nuance in de muziek te laten horen: van adembenemend pianissimo tot overweldigend forte. |
Hoewel de klep van de Steinway openstaat, wordt de viool nooit overvleugeld. Dat komt ook door het fantastische spel van Stahievitch. Verderlicht waar nodig, stevig waar het kan. Het samenspel van deze musici is uit de kunst. Timing, dynamiek, ritmiek, alles klopt. Maar wat het romantische programma vooral zo de moeite waard maakt, is de muzikaliteit waarmee het wordt uitgevoerd. Beltiukova speelt met overtuiging en uitdrukkingskracht. De eerste vioolsonate van Willem Pijper (uit 1919) is een verrassing. Een te weinig bekend stuk dat het verdient om door dit duo op cd gezet te worden. Pijper benut de mogelijkheden van de viool in de afwisseling van lyrische lijnen, woest-ritmische forte passages, lichtvoetige maten en Beltiukova volgt hem op de voet. Tjaikovski is een feest, je hoort haar liefde voor dit stuk. Maar ook Richard is Strauss is beiden op het lijf geschreven: de vioolsonate in Es is technisch lastig, maar dat hoor je niet. Beltiukova laat haar viool zingen, zieden en zuchten in dit stuk vol sehnsucht. Het publiek blijft klappen. En alsof ze niet al een heel recital achter de rug hebben, tracteren ze ons nog op een luchtige Marche miniature viennoise van Kreisler. Dit duo willen we nog vaak horen. |
| YNSKE GUNNING |
| klassiek/recensie |
| Gehoord 9/3, Philharmonie Kleine Zaal, Haarlem. |